Naar Vladimir en Moskou

We vertrekken richting Moskou maar zullen daar in één dag wellicht niet geraken. Ook Vladimir wat we zeker willen bezoeken ligt waarschijnlijk te ver. Stiekem hopen we op zo’n mirakel als toen we naar Kazan reden maar er zijn geen uurgrenzen te bespeuren op onze kaart dus dat wordt ergens in de bled slapen, want Nizjni Novgorod ziet er niet zo tof uit op het eerste gezicht, dus dat zullen we mijden.

Na ons heerlijk ontbijtbuffet rijden we de ganse dag min of meer langs de Wolga, die hier een brede traagstromende rivier is. Dat wil zeggen dat we regelmatig langs enorme meergebieden passeren, afgewisseld met prachtige bossen. De ganse dag zien we dan ook de mooiste plaatsjes om te slapen, maar het is nog een beetje te vroeg, eerst moeten we minimum tot bij Novgorod geraken.

Op de kaart vinden we een paar kandidaat plaatsjes om te slapen maar als we daar toekomen blijken die onbereikbaar of omgeven door industrie of drukke banen. We besluiten dat we voorbij Novgorod iets zullen zoeken, we hebben nog tijd.

Dat dachten we tenminste. We zien boven het bos plots een zwarte rookpluim opduiken en na de volgende bocht staat het verkeer plots stil. De rookpluim komt niet vanuit het bos maar van een paar meter verder van een vrachtwagen die in brand staat. Dit moet nog maar net gebeurd zijn want de vlammen slaan hoog uit de cabine en niemand durft er voorbijrijden. Er is snel politie ter plaatse die iedereen tegenhoudt en we zien tot onze opluchting dat de chauffeur ongedeerd is en een beetje hulpeloos rond zijn wagen loopt (hij is blijkbaar niet bang voor ontploffingen).

 

Als de vlammen eindelijk weg zijn en het wrak nog een beetje rookt komen er ambulances en brandweerwagen rijkelijk laat aangereden. Ze hebben waarschijnlijk ook vast gezeten in de file en bij de wegenwerken. Als ze beginnen blussen laaien de vlammen warempel weer op, maar dit is gelukkig maar tijdelijk.

Ondertussen is het redelijk laat geworden en besluiten we voor alle zekerheid eerst iets te gaan eten om vervolgens een plaats te zoeken voor de nacht. Het landschap is na Novgorod fel veranderd en er zijn niet echt veel mooie plaatsjes meer te vinden en degene die ik dacht te zien blijken bij een militair kamp te horen dus dat zal niet echt gaan.

Uiteindelijk belanden we terug op zo’n truck stop, krijgen opnieuw het ‘stilste’ plaatsje toegewezen maar tegen dat we in ons bed kruipen zijn we omgeven door de 10-tonners waarvan sommige frigowagens zijn en deze maken wel redelijk wat lawaai. Mij niet gelaten, ik val als een blok in slaap en morgen zijn we toch vroeg weg.