Vladdy’s place

Vroeg uit de veren want we willen tijdig aan het mausoleum van Lenin staan om er de lange rij wachtenden te vermijden. Het is al behoorlijk warm zo vroeg op de ochtend en we nemen een taxi via de Uber app (zeer handig en goedkoop trouwens!) die ons brengt tot aan de metro en geraken zo snel aan het Rode Plein waar we helemaal geen wachtrij bespeuren voor Lenin zijn graf??? Al snel was duidelijk waarom: het is niet open op maandag, verdorie en morgen zijn we weg…
Niks aan te doen, we gaan in plaats daarvan een ticket kopen voor het bezoek aan het Kremlin en bekijken onderwijl de aflossing van de wacht aan het monument van de gesneuvelde soldaat.

Eén van de drie toegangspoorten tot het Kremlin

In het Kremlin zijn er vooral kerken en een park te bezoeken en je wordt er constant door een horde politie agenten in het oog gehouden en teruggefloten als je afwijkt van het parcours.

Het presidentieel paleis en de kantoren van Vladje zijn helaas verboden terrein. Ook bij het passeren kan ik hem nergens bespeuren. Maar ’t is ook zo’n klein ventje é. Volgens mij geraakt hij niet boven de vensterbanken uit.

De bureau’s van Vladje en zijn vriendjes

 

’s Middags gaan we opnieuw lunchen in de Pain Quotidien (ja, echt heimwee zekers?) waar we binnenvluchten van op het terras op het ogenblik dat er een geweldig onweer losbarst. De vermoeidheid van gisteren zit nog wat in ons lijf en dus gaan we na de lunch terug naar onze camping om er wat te rusten. Daar aangekomen gaat Arno winkelen en geld wisselen.
Terwijl ik buiten aan Moggie wat zit te lezen, komt er een Pinzhauer (een 6×6 camper/voertuig)aangereden met Friedl, een Oostenrijker die net vertrokken is voor een driejarige reis rond de wereld. En even daarna komt Martin, de Deen, met een appartement op wielen, een Iveco Magirus (djeezus wat een ding), die eveneens kort geleden uit Denemarken is vertrokken voor een rit van 5 maanden door een aantal visum-vrije landen.

Al snel raken we aan de praat, worden de koude pintjes uitgehaald en zitten we gezellig samen te keuvelen aan de Mog. Wij vertellen onze ervaringen van Kazachstan en de andere Stans, waar zij heengaan, zij geven tips over de weg naar en over de stad Sint Petersburg. Ieders vehikel krijgt een rondleiding en tot laat wordt er met veel enthousiasme gepraat over reizen, autotechniek, handige snufjes in de camper en andere boytoys-praat. En het deed deugd om nog eens overlanders te ontmoeten.