Kapadokia

We zijn vroeg uit de veren en ontbijten met zicht op het meer. Stilte voor de storm want vandaag wordt een vermoeiende dag. We zijn zinnens om door te rijden tot we in Göreme zijn en dat is toch nog een eindje van hier.

De landschappen die we passeren zijn ongelooflijk. Het ene moment rijden we langs een bergmeer met zicht op besneeuwde bergtoppen, een beetje later zijn we omringd door allemaal appelboomgaarden. Als we opnieuw een heuvelrug overrijden wanen we ons in de steppes die we later op onze reis verwachten.

We hebben dringend water nodig want door wild te kamperen geraken we door onze voorraad heen. Normaal tanken we bij als we eens op een camping staan, maar het water op de camping in Hierapolis had een raar smaakje en dus hebben we dat maar geskipped. Als we diesel tanken vraagt de bediende in een soort Duits of we ook water nodig hebben. Hij verwijst ons naar een hydrant waar ook een kleiner kraantje aan hangt. Daar komt mooi leiding water uit maar we hebben geen idee hoe we daar een waterslang aan vast moeten maken. Uiteindelijk speelt Fietje voor koppelstukje wat haar een redelijk nat pak oplevert.

We rijden een stadje binnen om te gaan shoppen maar vinden onze vertrouwde “SOK” (den Aldi van Turkije) nergens. Er is wel een “A101” (de Lidl van Turkije) en ik spring binnen in de hoop iets te vinden waarmee we die ‘effen’ waterkranen aan onze Gardena waterslang kunnen koppelen. Omdat we niet alles vinden wat we zoeken in de “A101” shoppen we ook nog in een ander grootwarenhuis een beetje verder. Hier moeten we niet te lang blijven of we doen al ons geld op aan allerlei soorten olijven, kaas en gevulde druivenbladeren (om nog te zwijgen van alle soorten baklava).

Rond Konya willen we stoppen om iets te eten maar we zien telkens net te laat als er een mooie stopplaats is. Tot ons oog op iets valt waar we nog net kunnen afrijden. Blijkt het een soort stadsbos te zijn, voorzien van tientallen picknick tafels, bbq’s, gebedsruimtes, vreselijke toiletten en een mini kinderboerderij, dit alles in een dicht naaldbos. Daarbij is het Oostends stadsrand bos een lachertje.

Tegen een uur of 4 neemt Fietje het stuur over, ik begon waarlijk te dommelen. Het duurt dan ook niet lang of ik lig in dromenland terwijl Fietje volle bak naar ons einddoel vlamt.

Bij aankomst in Göreme gebruiken we onze GPS om de coördinaten in te geven van de plaats waar we zouden willen overnachten. Fietje is extatisch over alles wat er langs de baan te zien is en wil constant stoppen, ik wil gewoon een slaapplaats vinden want een volle dag onderweg begint op mijn gemoed te werken. Ik word wat kribbig maar als we uiteindelijk onze bestemming bereiken zijn we allebei in wolken.

We staan midden de pieken waar dit gebied bekend om staan. Helaas zijn er zo’n duizend quads rond aan het vlammen, maar de zon is aan het zakken, dus de kindjes moeten binnenkort naar bed en dan hebben we dit paradijs voor ons alleen. Tot morgen vroeg want dan vertrekken van hier de ballonvaarten. Het is hier pikdonker en het gaslampje dat we van Steven hebben gekregen komt hier goed van pas (een veel leuker licht om ons avondmaal bij te eten dan die koude LED spots die op de camion staan).

Geef een reactie