Visum Turkmenistan

Speciaal een half uur vroeger opgestaan als gisteren om zeker nog vroeger in de ambassade te zijn. Ik heb mijn rugzak al gepakt met alle papieren, paspoorten, geld, stylo’s en mijn iPod want ik heb vandaag een 3 uur metro voor de boeg (en ben ondertussen het gewauwel van de duizenden verkopers op de metro een beetje zat).

In het metro station aangekomen staat het perron al helemaal vol. Dat belooft weinig goeds en inderdaad, de metro die aankomt zit al behoorlijk vol, dus bibi mag blijven rechtstaan. De kans dat ik nu nog aan een zitje kom is zeer klein want er komt constant volk bij. De goden zijn me gunstig gezind vandaag want op een kruising van lijnen waar redelijk wat volk uitstapt komt er toch wat plaats vrij.

Net als gisteren neem ik een taxi maar na een tijdje herken ik precies de weg niet meer. Dan stopt de chauffeur plots om me nog eens het adres te vragen. Ik zie een lichte paniek in zijn ogen en ik hoor hem constant “Baratistreet” prevelen terwijl hij met zijn vinger een denkbeeldige kaart uittekent. Hij kent gewoon de weg niet.!! We rijden nog een tijdje zo rond tot we, volgens mij toevallig, bij de ambassade aankomen. Ik zie dat de chauffeur opgelucht is dat hij me toch op de juiste plaats heeft afgezet.

Waar we gisteren de tweede in de rij waren staat er nu al 18 man te wachten. Het is 9:20 en het ‘loket’ (buiten, een luikje in een ‘blaffetuurke’) gaat open op 9:30 en sluit om 11:00. De meeste toeristen die hier staan komen hun visum ophalen. Dat wil zeggen, ze moeten hun paspoort afgeven met nogmaals alle papieren – die ze ook 10 dagen geleden hebben ingevuld – ingevuld en kunnen dan wachten op het visum. Ik moet eerst nog die papieren hebben. Rond 9:40 komt er een klerk naar buiten stapt op de brommer en komt 10 min later terug met brood. Rond 9:50 (na hun ontbijt dus) gaat het luikje open. Ik vraag aan iedereen of ik voor mag steken omdat ik gewoon de papieren moet vragen. Lukt aardig en dan kan ik beginnen met alles in te vullen (waar heb je gestudeerd, hoe noemt je werkgever, wie betaalt deze reis, welke plaatsen ga je bezoeken, etc….).

Terwijl ik alles invul geven de anderen hun paspoorten (of de paspoorten van klanten in het geval van de Iraniërs die er wachten) af. Dan gaat het luikje dicht. Ik zorg ervoor dat ik klaar sta voor het luikje zodat ik als eerste mijn papieren kan afgeven als het opnieuw opengaat want ondertussen zijn er steeds meer mensen toegestroomd die hetzelfde willen en staan de Iraniërs ook ongeduldig te wachten. Net als in het verkeer slagen ze ook hier in om zich toch nog tussen mij en dat luikje de wringen, maar deze keer zal het geen waar zijn… Het is ondertussen al 10:30, dus binnen een half uurtje gaat de boel dicht tot morgen, ik mag het niet gedroomd hebben dat we hier nog een dag mogen wachten.

Als ik achter het luikje gestommel hoor stel ik me recht en buig me simpelweg over dat mannetje dat voor me gekropen is. Met een fijn lachje doet hij teken dat ik voor mag steken????

Als het luikje opent wil ik de papieren geven maar de bediende (consul?) steekt een stapel paspoorten naar buiten. Een van de Iraniërs haalt ‘zijn’ paspoorten er uit en geeft de rest terug samen met een stapeltje dollars. Die kent hier blijkbaar de weg. Vervolgens is het de beurt aan de buitenlanders, om beurten komen ze naar voor om hun paspoorten uit een stapel te halen, betalen en druipen af. Ik moet een Chinees helpen die blijkbaar niet goed weg kan met zijn dollars en kan dan eindelijk onze papieren afgeven.

De bediende checkt of alles aanwezig is maar het enig wat hij echt leest is de brief die je moet maken met uitleg over wat je precies  wilt (exacte inreisdatum, exacte uitreisdatum, exacte grensovergangen, doel van het visum). Hebben we blijkbaar onze datum verkeerd gekozen en dat moet ik aanpassen samen met nog eens mijn handtekening op Sophie haar brief om te tonen dat we samen reizen. Nadat onze foto’s op de formulieren zijn gekleefd maakt hij met een handgebaar duidelijk dat ik mag opkrassen.

Het enige wat we nu kunnen doen is wachten en binnen een paar dagen eens informeren naar het resultaat. De goedkeuring is helaas een lotto en als je geweigerd wordt komt die zonder reden of commentaar. In dat geval hebben we wel een probleempje want dan zullen we met een ferry via Baku naar Kazachstan moeten reizen. We zien wel.

2 gedachten over “Visum Turkmenistan”

  1. مننت، شما کتابچه راهنمای “نحوه ترتیب دادن ویزا برای ترکستان از ایران” را دنبال نکردید.

    Philippe Gosseries

  2. meanwhile:

    I’m off to Pasargadae
    There I am friends with the king
    There I shall have the woman I want
    In the bed of my choice

    And when I’m sadder
    So sad there’s nothing left
    When at night I feel
    A desire to kill myself
    — There I am friends with the king —
    I will have the woman I want
    On the bed of my choice
    I’m off to Pasargadae.

Geef een reactie