Et ce n’est pas encore parti :)

OK, hier zijn we dan, in het exclusieve Formule1 hotel dat gelegen is in het al even pittoreske industrieterrein van Pontarlier. Even toelichten: gisterenmiddag kregen we te horen van Mr. Pipo dat de wisselstukken wel degelijk waren aangekomen en we onze vroemvroem dus morgen mogen binnenbrengen in de garage. Parcontre…geen uitsluitsel over de tijd die zal nodig zijn om de reparatiewerken uit te voeren. We zijn al opgetogen dat er een beetje schot in de zaak komt en beslissen om in de omgeving van de garage een slaapplaats te zoeken zodat we de werken wat kunnen opvolgen. Via internet leek F1hotel én nabij én budgettair de beste optie. Snel nog onze rugzak volgepropt met spullen voor de komende dagen. De plooifietsen hebben we uitgehaald en dan ons Unimogje in de handen gelaten van…Mr. Pipo…als dat maar goed komt.

De voorbije dagen op de camping in Malbuisson vielen al bij al reuzegoed mee. Het toerismeseizoen is daar duidelijk nog niet van start gegaan en dus waren we daar praktisch alleen. De rust en stilte en vooral het zicht op het mooie meer maakten het verblijf zeer aangenaam. Malbuisson is ook het enige dorp rond het meer dat een supermarktje heeft, de huità8, waar we dagelijks onze boodschappen deden. We hebben ook 2 kanjers van vissen gekregen van onze camping-buurman die iedere dag met zijn klein motorbootje ging vissen op het meer, levende vers en heerlijk. Ik ben de naam van de vis vergeten maar het smaakte zoals forel (met evenveel graten). We hadden zo veel dat we nog een hele portie vissalade hebben gemaakt. Toen hij de dag er op opnieuw met vers gevangen vissen afkwam hebben we de lieve man bedankt en hem afgescheept met een zakje chocoladetruffels.

Naast het invullen van kruiswoordraadsels, ons dagelijks SPA moment in het tropisch zwembad, het doodslaan van muggen en het urenlang staren naar het meer en naar elkaar, hebben we ook de tour du deuxième lac afgestapt. Lac du Remoray,  dat afgescheiden door een rietveld, als het ware een bubbel vormt aan de Lac de Saint Point. We hebben de mièllerie in de buurt bezocht, en natuurlijk honing gekocht, we hebben gefietst naar Labergement Sainte Marie.

Gisterenavond, om ons vertrek te vieren uit dit dorp dat toch totaal onverwachts ons verblijf was van de laatste 8 nachten, zijn we gaan eten in het restaurant L’age de Pierre. Het was er niet alleen reuze gezellig, maar ooooh zo lekker. Raclette van Morbier, een kaas waarin as zit, geaccompagneerd met een bord zelf gerookte vleeswaren en een frisse salade. Om maar te zwijgen van de heerlijke Chardonnay die ze erbij schonken. De kok had bovendien net een taart uit de oven gehaald en liet me die trots zien: tarte à la rubarbre et meringue.  We zijn als het ware naar de camping gerold en hebben de rest an de nacht doorgebracht op de WC (Arno) en woelend in bed (Sophie) Ai les gourmandes!

@Lut: bedankt voor de truffels, hiermee hebben we Mr. Poisson kunnen afschepen. Hij heeft ook wel de hele nacht op de WC doorgebracht, zo bleek nadien???

@Caroline en Willem: nog eens bedankt voor de kruiswoordraadsels, ik heb al zoveel nieuwe woorden geleerd: wachten=dralen

@Hilke en Sanne: bedankt voor de leuke muurstickers, we hebben ze overal binnen uitgehangen, zo zien we naast de duizenden muggen ook nog eens een pimpaljoentje op het plafond zitten

@Jacques en Katrien: bedankt voor het zakje. Aangezien Arno zijn naam er op staat verliest hij het nooit, ook niet in het zwembad.

@Joke: bedankt voor je palmtakje en geluksschelpen uit Nieuw Caledonië, we hebben nog nooit zoveel geluk gehad…

Een gedachte over “Et ce n’est pas encore parti :)”

Geef een reactie