Khiva

We houden het voor gezien aan het opgedroogde meer, veel is hier toch niet te beleven. Om naar Khiva te gaan moeten we echter helemaal terug naar Nukus, daar kunnen we ondertussen diesel tanken (wat niet overal mogelijk blijkt te zijn, iedereen blijkt hier op methaan of propaan te rijden). Als we bijna in Nukus zijn komen we terecht in een verkeersopstopping. Eerst kunnen we niet goed zien wat aan de hand is, maar blijkbaar rijdt er een konvooi diepladers voor ons. Ze vervoeren ongeveer een volledige raffinaderij maar omdat ze zoveel wegen mogen ze maar één per één over bruggen en spoorwegen. De politie probeert het verkeer een beetje in toom te houden maar de kleine Damas minibusjes, die als taxi gebruikt worden, zijn niet te stuiten en kruipen overal tussen en voor. Nog even denken we een shortcut te kunnen nemen, wat wonderwel lukt maar we zijn letterlijk twee seconden te laat en de weg wordt voor onze neus afgesloten om het konvooi door te laten. Tanken doen we in een voorhistorisch tankstation. Ze vragen een zotte prijs (iets meer als 0,8 euro per liter) en kunnen gelukkig wat afdingen. Blijkt dat ze zelfs niet genoeg diesel in hun tank hebben om de onze half te vullen. Uiteindelijk slagen ze er toch nog in om een tweede ‘vat’ aan te sluiten en zo onze tank te vullen. Ik durf niet kijken naar de staat van de diesel en hoop dat de extra dieselfilter die ik heb gestoken zijn werk naar behoren zal doen. We steken voor de tweede maal vandaag de Amu Darya (of de Oxus voor de klassieken onder ons) over, maar deze maal is er geen grote brug maar een krammiekige ponton brug. De agenten die de brug bewaken twijfelen even of we er over mogen (max is 10 ton en wij wegen er toch al vlug 7 ton) maar als het even rustig is wagen we toch een poging. De metalen platen die op de brug gelegd zijn en aan elkaar gelast worden (aan de lasposten die op de brug staan te zien is dat een wederkerend werkje) bewegen een beetje teveel naar mijn goesting maar dit zal het wel houden zeker? Als Fietje de oversteek wilt filmen wordt ze onmiddellijk teruggefloten door een agent op de brug, niks filmen, geen foto’s. De weg naar Khiva heeft ook Turkmeense allures, wat is dat toch met die banen hier. Blijkt nadien dat we beter een langere weg hadden genomen in plaats van de kortste weg die de grens met Turkmenistan volgt. Als we in Khiva aankomen willen we naar een hotel rijden waar we kunnen kamperen (half hotel, half camping, maar niet echt goedkoop). We kunnen de straat niet in en om de boel een beetje te kunnen overzien rijden we vlug een parkingetje op. Daar ontmoeten we een Frans koppel dat ook op weg is naar Mongolië met een Landrover. Zij verblijven in het hotelletje net aan de parking en Fietje krijgt het voor elkaar om voor een prijsje een kamer te krijgen, met badkamer, airco, ontbijt, alles erop een eraan. Het is een gezellig ding in een historisch gebouwtje gelegen en op wandelafstand van de stad. Ondertussen gaat de zon onder en dit is het ideale moment om de muren rond de stad te gaan bezichtigen. Deze zijn inderdaad zeer speciaal en met de ondergaande zon kleuren ze prachtig. Als we dan in de stad nog een gezellig dakterras vinden waar we kunnen eten met zicht op de stad en de ondergaande zon kan ons geluk niet op. Hiervoor hebben we 11 000 km gereden, het is het zeker waard.

0 gedachten over “Khiva”

Geef een reactie