Tagarchief: Denemarken

Laatste avondmaal

We ontwaken na een heerlijke nacht. Het is nog warm maar in de verte pakken donkere wolken zich samen. Ik ga snel nog zwemmen in zee en dat was niks te laat want even daarna wordt het warm zonnetje geruild voor een fris buitje.


We vertrekken kort voor de middag nadat we de Ferry hadden geboekt van Rodby naar Putgarden in Duitsland. Deze vertrekt maar om 15u15, we hebben dus alle tijd. ’s Middags houden we halt aan nog een enorme brug waar we aan de voet op een parking lunchen.


Het is wat zoeken naar de ingang voor de Ferry maar uiteindelijk staan we voor we het goed beseffen geparkeerd in de buik van Scanlines Ferry voor een overtocht van slechts 45 minuutjes. We drinken een koffie en kopen nog wat spulletjes in de taxfree-shop. Het ontschepen gaat al even vlot als het inschepen (daar kunnen ze in Italië en Griekenland nog iets van leren) en we rijden door naar Kaltenkirchen, een dorp net voor Hamburg. Daar is een camperparking met recht erover een Termencomplex. We installeren ons naast de vele ander mobilhomes die net als ons op weg zijn naar huis en gaan even piepen in het Spa-zwembad aan de overkant. We besluiten om er ’s avonds nog naartoe te gaan zodat we daar nog een douche kunnen nemen. Bovendien betaal je vanaf 21u maar halve prijs.
We eten in de Mog en gaan dan naar het zwemparadijs: een regenwoudbad, 6 jacuzi’s, verwarmd buitenbad, grote glijbaan, noem maar op, ze hebben het hier allemaal.
Na anderhalf uur genot nog even goed inzepen in de douche en naar bedje toe.

25/08
Vroeg uit de veren, ontbijten en ‘Hit the road’! Mog ruikt zijn stal al en eerlijk, ik ook, dus geen getalm, geen getreuzel. Vroemen maar. Mich bracht ons gelukkig op de hoogte van de vele wegenwerken in Duitsland en dus het risico op vertraagd of zelfs stilstaand verkeer in Merkelland. Het is ook druk op de weg die vooral bereden wordt door Mobilhomes en volgepakte wagens die, net als wij, richting thuis rijden. Door de tip van Mich rijden we maar kort door Duitsland en gaan we aan Enschede reeds Nederland binnen. Het verkeer loopt vlot, zeer vlot en eigenlijk kunnen we vandaag thuis geraken.
Maar dat zou wellicht teveel paniek teweegbrengen bij Kelly, Felix en Gust die ongetwijfeld heel druk in de weer zijn met poetsen en zo.
Echt lang moeten we niet zoeken naar een slaapplaats: we gaan  mosselen eten in Zierikzee, oooh yeah, waar het bovendien havenfeesten zijn.

Zierikzee by night

We zetten er ons op de camping (waar we veel te veel betalen voor veel te weinig comfort) en gaan op zoek naar een mosselrestaurantje.

Laatste avondmaal

De laatste avond van onze mini-wereldreis brengen we door met een kom dampende mosselen, een glas lekkere wijn/bier, in een decor van wel honderden feestlichtjes die weerspiegelen in de haven van Zierikzee. En op de achtergrond muziek en uitgelaten Hollanders met feetsneus op. Oh ja, ook wij zijn in onze nopjes: we prijzen ons de gelukkigste mensen van het universum na ons fantastisch avontuur en vooral…omdat we mogen terugkeren naar diegenen die ons oh zo nauw bij het hart liggen….

Zi Bridge…

Ok, vandaag gaan we dan echt weg, richting Malmö. We hebben ondertussen geskyped met de zonen en die zouden liefst hebben dat we zondagmiddag thuiskomen aangezien ze dan allebei thuis zijn. Martha komt nog een koffie drinken, we vullen onze watertank nog aan, ik ga nog snel even zwemmen. We verlaten de camping en het laatste dat we zien zijn de zwaaiende armen van Martha…
We rijden vlotjes naar Malmö dat maar een goeie 180 km verder ligt. Onderweg nog boodschappen, waaronder voldoende chips met truffel en rond de middag steken we ‘The Bridge’ over: helaas, geen romp zonder armen en benen te zien, geen Saga, waar zijn ze toch?

Ons plekje aan Kopenhagen beach

In Kopenhagen rijden we naar een parking aan het strandje met zicht op de brug. Het is er ideaal om te kamperen. We picknicken aan het tafeltje op het strand en gaan nog zwemmen in zee, want het is ondertussen opnieuw heel warm. Na de middag gaan we fietsen naar het centrum van de stad wat op zo’n 10 minuten van onze slaapplaats ligt. We fietsen rond in de stad en gaan iets drinken op één van de vele kades waar ligzetels afgewisseld worden met diverse drank- en eettentjes.


Nadien fietsen we door Christiania, wat toch wel een heel aparte buurt is en waar de geur ons doet denken aan het wietveld in Kyrgistan. Wel minder politie hier…
We fietsen terug. We eten ons avondmaal aan ons tafeltje op het grasveld, vlakbij het strand. De volle maan verlicht de zee en in de verte ‘The Bridge’ waar ongetwijfeld nu wel een mensenromp ligt…