Tagarchief: Moskou

Weg uit Moskou

Vandaag vertrekken we echt wel uit Moskou. Friedl komt afscheid nemen voor hij naar de stad vertrekt en ook Martin is op tijd wakker om afscheid te komen nemen. Voor we vertrekken zetten we de wagens nog eens allemaal op een rijtje gewoon om het verschil in grootte te kunnen zien.

Eenmaal Moskou uit krijgen we te maken met een fenomeen dat we al lang niet meer hebben gezien : ‘de tolweg’. Naast de M10 van Moskou naar St. Petersburg is men bezig met de M11 aan te leggen. Een echt snelweg, maar deze moet wel nog afbetaald worden. Wat een plezier om op te rijden, geen putten en bulten en vooral weinig verkeer.

We rijden op automatische piloot op zulke wegen natuurlijk en als het mijn beurt is om co-piloot te spelen val ik gewoon in slaap. Hierdoor missen we de afslag naar onze slaapplaats die Friedl ons had getoond. Er zijn helaas zeer weinig afslagen voorzien op deze weg en onze GPS geeft dan ook aan dat we een serieuze omweg zullen moeten maken maar er is geen alternatief.

 

 

Al snel zijn we blij dat we deze omweg hebben moeten maken. We rijden door een natuurpark en passeren een paar ‘dorpjes’ die vooral uit datsjas bestaan.

Als we uiteindelijk onze slaapplaats vinden weten we onmiddellijk dat Friedl het bij het rechte eind had. Dit is een wondermooie plaats. We hebben zicht op het klooster dat weerspiegelt in het water van het meer.

Voor we eten bezoeken we eerst nog het klooster en als de avondmis begint besluit ik om toch eens binnen te gaan kijken. Opnieuw ben ik betoverd door de prachtige gezangen van het amateur koortje dat telkens antwoord op wat de priester al zingend zegt.

Na het eten wordt het klooster dan ook nog eens verlicht wat het geheel nog mooier maakt.

Au café Pushkin, boire…un chocolat

Na het ontwaken beslissen we eigenlijk tamelijk snel om nog een extra dag en nacht te spenderen in Moskou. Op die manier kunnen we alsnog de gebalsemde Lenin een bezoekje brengen. Ook de komst gisterenavond van Friedl en Martin met wie het uitstekend klikt, maakt een langer verblijf hier zeer aangenaam.
We bestellen opnieuw een Ubertaxi samen met Friedl naar de metro en met zijn drietjes gaan we richting centrum. Martin die aan het bekomen is van goedkope cognac geeft forfait: see you tonight, enjoy your hangover.
We maken Friedl wat wegwijs in het metrogebeuren en samen stappen we opnieuw door de Nikolaskayastraat naar het Rode Plein waar we om 9u30 (een half uur voor opening) al een hele lange rij zien staan voor de ingang van Lenin zijn graftombe. Arno en ik sluiten achteraan de rij aan, Friedl gaat verder op eigen houtje.

Om 10u gaat het hekken open en gestaag schuiven we aan. Terwijl Arno in de rij blijft ga ik nog eens de afwisseling van de wacht bekijken, waarbij de soldaatjes een ander uniform dragen als gisteren en ga ik snel nog twee koffies halen bij de Mac Donald aan de ingang van het Rode Plein. Na 40 minuten kunnen we binnen, na een heuse security check. De weg loopt langs de lange muur van het Kremlin en tenslotte ga je het mausoleum binnen en treed je de duisternis in naar beneden.

Militairen langs het traject manen je aan om door te stappen en te zwijgen. Blijven hangen en foto’s maken is hier uit den boze. En dan zie je hem, Vladimir Lenin, opgebaard in een glazen kist waar je rond stapt en dus echt wel dichtbij komt. Zijn fel verlicht gezicht in deze duistere kamer creëert sterk de indruk dat het een wassen beeld is…

Eénmaal buiten loop je verder langs de muur en aanschouw je de graven van andere bekende Russen waaronder Stalin (helaas), Gagarin,…

Gagarin graf

We lopen het Rode Plein over en vervolgen onze weg naar de rivier. Hier, achter het Kremlin en voor de rivier ligt het Zaryadye park waar allerlei moderne snufjes te bezoeken zijn, waaronder bvb de uitstulpende brug over de Moscou rivier en de eco-doom..

We zoeken via internet of er wel degelijk een café Pushkin bestaat, zoals gezongen door Gilbert Becaud (Nathalie) en jawel hoor. We nemen de metro en na wat zoeken staan we aan de ingang van dit pareltje….Het café is een op en top klassenzaak, gelegen in één van de mooiste gebouwen van Moskou. De binnendecoratie doet je zo smelten en na het bekijken van de menukaart laten we ons leiden naar een tafeltje bij het raam. We eten er een lichte lunch en natuurlijk bestel ik er na afloop un chocolat chaud en deze wordt aan je tafel bereid.


Nadien wandelen we opnieuw richting Rode plein en lopen langs het prachtige Bolsjoi theater en Hotel Metropool.

Bolsjoi theater
Karl Marx

Moe en voldaan keren we terug met de metro en stappen naar onze camping. Nog wat boodschappen doen voor vanavond en morgen. Op de camping vergezelt Martin ons (die vandaag te voet naar hartje Moscow is gewandeld en dus naast zijn kater ook nog eens zere voeten heeft). We eten samen, drinken samen, wisselen nog wat verhalen uit, het is supergezellig. Later komt ook Friedl aan die kort zijn dag vertelt . Kort daarna vlucht elk zijn huis op wielen in door de regenbui.

Vladdy’s place

Vroeg uit de veren want we willen tijdig aan het mausoleum van Lenin staan om er de lange rij wachtenden te vermijden. Het is al behoorlijk warm zo vroeg op de ochtend en we nemen een taxi via de Uber app (zeer handig en goedkoop trouwens!) die ons brengt tot aan de metro en geraken zo snel aan het Rode Plein waar we helemaal geen wachtrij bespeuren voor Lenin zijn graf??? Al snel was duidelijk waarom: het is niet open op maandag, verdorie en morgen zijn we weg…
Niks aan te doen, we gaan in plaats daarvan een ticket kopen voor het bezoek aan het Kremlin en bekijken onderwijl de aflossing van de wacht aan het monument van de gesneuvelde soldaat.

Eén van de drie toegangspoorten tot het Kremlin

In het Kremlin zijn er vooral kerken en een park te bezoeken en je wordt er constant door een horde politie agenten in het oog gehouden en teruggefloten als je afwijkt van het parcours.

Het presidentieel paleis en de kantoren van Vladje zijn helaas verboden terrein. Ook bij het passeren kan ik hem nergens bespeuren. Maar ’t is ook zo’n klein ventje é. Volgens mij geraakt hij niet boven de vensterbanken uit.

De bureau’s van Vladje en zijn vriendjes

 

’s Middags gaan we opnieuw lunchen in de Pain Quotidien (ja, echt heimwee zekers?) waar we binnenvluchten van op het terras op het ogenblik dat er een geweldig onweer losbarst. De vermoeidheid van gisteren zit nog wat in ons lijf en dus gaan we na de lunch terug naar onze camping om er wat te rusten. Daar aangekomen gaat Arno winkelen en geld wisselen.
Terwijl ik buiten aan Moggie wat zit te lezen, komt er een Pinzhauer (een 6×6 camper/voertuig)aangereden met Friedl, een Oostenrijker die net vertrokken is voor een driejarige reis rond de wereld. En even daarna komt Martin, de Deen, met een appartement op wielen, een Iveco Magirus (djeezus wat een ding), die eveneens kort geleden uit Denemarken is vertrokken voor een rit van 5 maanden door een aantal visum-vrije landen.

Al snel raken we aan de praat, worden de koude pintjes uitgehaald en zitten we gezellig samen te keuvelen aan de Mog. Wij vertellen onze ervaringen van Kazachstan en de andere Stans, waar zij heengaan, zij geven tips over de weg naar en over de stad Sint Petersburg. Ieders vehikel krijgt een rondleiding en tot laat wordt er met veel enthousiasme gepraat over reizen, autotechniek, handige snufjes in de camper en andere boytoys-praat. En het deed deugd om nog eens overlanders te ontmoeten.

Moscou-time

Yess, Moskou-time!!! We lopen naar het metrostation, dat toch een 3 tal km van onze camping ligt. Het is mooi weer en toch niet al te warm, gelukkig. In het metrostation worden we geholpen door een vriendelijke dame die ons aanraadt af te stappen aan het Lubyanka station om zo, via de mooie Nikolaskayastraat, het Rode Plein te bereiken. Op het Lubyankaplein (berucht omwille van zijn KGB, nu FSB, kantoren die er gelegen zijn) nemen we de Nikolaskayastraat en komen zo terecht op het Rode Plein.

Nikolaskayastraat

De lange rij wachtenden voor het mausoleum van Lenin doet ons beslissen dat we ons Lenintje morgen wel gaan bezoeken en we besluiten om hier wat rond te slenteren en de impressies van al die grootsheid op ons te laten afkomen. We wandelen over het plein, door het shoppingcentrum de Gum, doorheen het Alexanderpark waar we ons ondertussen informeren over een bezoek aan het Kremlin morgen, lopen langs de weelderige fonteinen en brede avenues die het Kremlin omzomen.

Shoppingcentrum de Gum
Fontein in de Gum

Ik koop er nog enkele kleedjes (nee, niet in de Gum want dat is onbetaalbaar!) en een zonnebril aangezien mijn laatste modelleke is bezweken toen ik er met mijn bevallige derrière ben op gaan zitten…

Kremlin

’s Middags eten we op het terras van de Pain Quotidien (heimwee?) en in de namiddag gaan we metro-hoppen. Hiervoor hadden we de mooiste stations op internet opgezocht en een 15 tal aangeduid op ons metrokaartje. Het zijn echte paleizen, gebouwd op bevel van Stalin (dan toch één iets positiefs dat de man heeft gerealiseerd) waarbij vooral  de grootsheid en de deugden van het communisme in al zijn facetten tentoon wordt gespreid in talloze mozaïeken, afbeeldingen, bronzen beelden en schilderijen van hardwerkende maar gelukkige burgers: families, boeren, sporters, mijnwerkers, soldaten…We hebben zeker honderd foto’s genomen, de selectie voor de blog was geen sinecure. Geniet!

Behalve de schoonheid van de metro’s zijn ze ook uiterst efficiënt. In tegenstelling tot bvb New York, heb je hier de één na de andere metro die het station binnenrijdt en hoef je dus nooit langer dan 1à2 minuten te wachten. Geen overvolle perrons hierdoor en geen drukbezette metrostellen wat het ondergronds verplaatsen in deze grootstad zeer aangenaam maakt, ja ook tijdens de spitsuren.


Na enkele uren te hebben doorgebracht in de wondermooie ingewanden van Moscou stijgen we opnieuw bovengronds en keren terug naar het Rode Plein, we eten er in een Italiaans restaurantje en wachten tot de duisternis is ingetreden en het centrum in al zijn pracht en praal baadt in een feeërieke verlichting gecreëerd door wel duizenden lichtjes en spots. Het is, het was, wel zoals je ziet, moeilijk te omschrijven…

Muur van Kremlin met mausoleum Lenin

 

De ambiance stijgt er naarmate de zon zakt en overal in en rond Nikolaskayastraat poppen er muziek- en zanggroepjes uit de grond. Overal wordt er gedanst en iedereen zingt mee, en geloof me, Russen zingen graag!

Het is rond 23u30 als we terug aankomen in onze camping. Met zere voeten maar met een voldaan gevoel van al het moois dat we vandaag mochten aanschouwen, genieten we van een een rustige en koele nacht. Mmmmh.

Vladimir (nee, niet Poetin)

Na een (te) korte nachtrust, mede veroorzaakt door het lawaai van de koelinstallatie van enkele vrachtwagens, besluiten we (ikke) dat we nooit meer op een truckstop zullen slapen, tenzij het echt niet anders kan. Vwala!
We gaan tanken en drinken koffie in het tankstation en vervolgen onze weg richting Moskou.
Zoals voorzien houden we halt in Vladimir, één van de juwelen langs de Golden Ring (stadjes en dorpen rondom Moscou die van belang zijn geweest in de geschiedenis van Orthodox Rusland). We bezoeken er de Assumption Cathedral, de Cathedral of Saint Dimitry en kuieren door het uitgestrekte park waar we genieten van de koelte tussen de bomen.

Vladimir

We wisselen er nog geld en rijden vervolgens door naar Moscou, dat nog een kleine 160 km verwijderd is van Vladimir.
De baan wordt alsmaar drukker naarmate we de hoofdstad naderen maar het binnenrijden langs 5 -vaks-banen, verloopt zeer vlot niettegenstaande het warmte onweder dat ondertussen is losgebarsten.

Moscou binnenrijden

We rijden er naar een camping, die rustig gelegen zou zijn en vanwaar je makkelijk met de metro het centrum van de stad kan bezoeken. Na een half uur rijden langs en over de ringen van Moscou arriveren we er vlotjes. De kleine camping ligt in een groot natuurpark, de staanplaatsen zijn er ruim en het is er zeer groen en rustig. Vooraan staan er een twintigtal Italiaanse mobilhomes (club Italia op stap?), wij plaatsen ons achterin, aan de rand van het bos.We nemen er een zalige douche en gaan te voet naar de supermarkt, die je makkelijk bereikt door het park te doorkruisen.

Ons plekkie op de groene camping

Wat koken, buiten eten en wat relaxen, want morgen is het Moscou-time!