Tagarchief: St. Petersburg

Van Petersburg naar Petershof

Vandaag vertrekken we uit St. Petersburg maar ver zullen we niet rijden. De tocht gaat naar Petershof even buiten de stad, aan de andere kant van de baai. Reeds in de aanloop naar Petershof verschijnen de eerste parken en paleizen langs het water. We proberen bij eentje binnen te geraken maar alles zit potdicht, kan zijn omdat het maandag is en veel musea gesloten zijn natuurlijk.

Als je dan uiteindelijk Petershof binnenrijdt passeer je reeds aan het aangrenzende Alexandriapark om dan midden in het stadje aan het paleis zelf te arriveren. Op het eerste zicht en van buiten gezien lijkt het niet veel soeps, behalve dat het paleis niet ver van de zee ligt. Maar eens je het park binnen bent zie je waarom dit zo druk bezocht is.

Voor het paleis ligt een enorme fontein, in meerdere verdiepingen, die uiteindelijk uitmondt in een waterpartij die tot de zee loopt. In het park zelf zijn nog meer fontijnen en waterspielereien te vinden.

waar hebben we dat nog gezien, zo’n boom fontein?

Het is er heerlijk toeven maar het park is enorm uitgestrekt wat Fietje ertoe verleidt om het treintje te pakken naar de andere kant van het park. We verstaan natuurlijk geen jota van de Russische uitleg maar we zien wel een groot deel van het park dat we anders zouden overgeslagen hebben.

We gaan nog even op zoek naar een slaapplaats maar na nog een rondje in de stad besluiten we dat we best goed stonden aan het kleine parkje naast de paleistuinen. We genieten nog van avondzon op de bankjes in het parkje om nadien van een rustige nacht in ons Mogje te genieten.

Rasputin en eitjes

We hebben besloten om nog een dagje langer in St. Petersburg te blijven om nog het één en ander te gaan zien. Als we opstaan is het buiten aan het gieten maar na het ontbijt is het enkel nog aan het spetteren dus drogen we onze fietsjes af en gaan op stap.

 

Eerste stop voor vandaag is het Yoesoepov paleis dat vooral bekend is door de moord op Rasputin die hier heeft plaatsgevonden. Ze hadden de arme man naar ginder gelokt met de belofte van drank en vrouwen maar hij werd uiteindelijk afgemaakt gelijk een hond en nadien in een wak in de bevroren Neva gegooid.

Het paleis is één kitscherig rococo decor en het loopt er zwart van het volk. Ik probeer de meute voor de blijven of ik doe één van hen dood als ze nog eens vlak voor mijn neus komen staan als ik iets aan het bekijken ben. Het huistheater is wel charmant, moet leuk zijn om daar een concertje bij te wonen.

We fietsen op ons gemak en ons geen bal aantrekkend van de verkeersregels langs de kanalen en Nevsky Prospekt naar het Fabergé museum.

Hier moet je eerst plastiekjes over je schoenen trekken om het tapijt niet vuil te maken en je rugzak waar een ei in past mag ook niet binnen.

Ook hier duizend man die in groepen een half uur voor een ei staan gapen terwijl een gids de meest onnozele details over een ei vertelt. Verdien daar je kost maar mee.

De werken die er staan zijn wel prachtig en het gaat niet enkel over eitjes. Aan het aantal versierde sigarettedoosje te zien moet er vroeger toch redelijk wat gepaft geweest zijn.

Op weg naar het hotel kopen we wat om te eten vanavond, de roebels zijn op, dus geen restaurant met caviaa vanavond 😉 We houden wel halt aan Novaya Gollandia.

Wat een prachtig stads park is dat. De bedoeling was dat Sir Norman Foster hier vanalles moderns zou doen maar het bedrijf dat ze hiervoor hebben opgericht is ter ziele gegaan en nu wordt de oude scheepswerf/houtdepot/gevangenis/testbassin/… omgebouwd tot een oase van rust en moderne cultuur in deze grote stad.

Het is er heerlijk toeven maar de weergoden hebben andere plannen. Terwijl we in een zeteltje buiten wat aan het keuvelen zijn pakken er zwarte wolken samen boven de stad.

We vertrekken vlug naar ons hotel en tegen dat we goed binnen zijn begint het opnieuw te gieten dat het geen naam heeft.

Museumdag

Vandaag is het museum dag. We plannen een bezoek aan het Hermitage (complex) en als het even mooi weer wordt als gisteren gaan dan nog de SS Petrus- en Paulusvesting bezoeken met aanvullend een duikje in de Neva. Het weer ziet er helaas niet echt schitterend uit maar we pakken toch ons zwemgerief al mee. Omdat het Hermitage maar om 10:30 opent hebben we alle tijd om rustig te ontbijten en rustig met de fietsjes door het park tot daar te rijden.

We zijn erg vroeg maar er staat al een rij wachtenden tot halverwege het toch niet kleine plein. We schuiven geduldig aan wetende dat de meeste mensen toch hun ticket gaan kopen aan het loket (wat hier altijd een eeuwigheid duurt) terwijl er buiten ticket automaten staan (net als bij het Kremlin in Moskou).

En inderdaad als het hekken opent gaat iedereen in de rij gaan staan voor een ticket, wij gaan voor de automaat gaan staan die ook maar om 10:30 tickets geeft. Blijkbaar zijn er weinig mensen die dat snappen want één na één druipen ze af zodat we al vlug als eerste aan de automaat staan.

Onze fietsjes hebben we in de inkom geparkeerd net achter het bord dat zegt dat je hier niet met fietsen binnen mag en dat is niet naar de zin van de ‘garde’. Hij komt ons uit de rij halen om ze te verzetten. Ik mag ze een paar meter verder zetten, net buiten het gebouw maar nog steeds in zijn gezichtsveld, iedereen content.

Als de automaten eindelijk beginnen werken zijn we de eersten die een ticket hebben en de eersten die dus in het lege Hermitage mogen rondlopen. Het is er heerlijk rustig tot de hordes gele medemensen van de andere kant het museum bestormen. Nu is het vechten voor een plaatsje.

Omdat de plannetjes in het Engels, Frans, Duits, Spaans op waren hebben we een Russisch plannetje (andere optie was Chinees…). Ondertussen lezen we vlot genoeg cyrilisch om onze weg door het museum te kunnen banen richting de Vlaamse Sectie die vooral door Rubens ingepalmd wordt.

Midden de oude Vlaamse meesters staat één modern werk, ik zie onmiddellijk dat het van Jan Fabre moet zijn (omwille van de duizenden kevertjes). Op het bordje staat dat het werk in bruikleen is gegeven aan het museum door de kunstenaar. Licht het aan mij of is dat niet een beetje blasé?

Het is al na de middag als we het Winterpaleis, het kleine Hermitage en het grote Hermitage hebben doorworsteld. Tijd om de innelijke mens een beetje te versterken.

In het museum zelf hebben ze echt lekkere broodjes en nog betere kriekentaartjes. We eten daar omdat er rond het museum zelf niet echt veel keus is om een snack te eten (of toch niet dat we gezien hebben).

Fietje wil er de brui aan geven maar als ik haar zeg dat er nog Monets hangen in het volgende gebouw gaat ze toch overstag. Het laatste deel van het Hermitage dat we zullen bezoeken is het prachtig modern gerestaureerd gebouw aan de andere kant van het Winterpaleis. Hier zat vroeger de general staff van het leger. Binnen is alles hyper modern met een mooie combinatie van beton, hout en inox. Via glazen bruggetjes loop je van het ene deel naar het ander en via een enorm trap die eigenlijk een aula is kom je bij de expositie ruimtes.

Er hangt echt teveel gekend werk om op te noemen maar de zalen zijn luchtig en er staan genoeg bankjes om af en toe wat uit te blazen.

We een stuk na de middag buiten en omdat het geen weer is om te gaan zwemmen fietsen we naar de SS Petrus- en Pauluskathedraal om de graven van de verschillende tsaren en hun familie te gaan bekijken. De kerk staat vol sobere praalgraven en in een kapel appart liggen de laatste Romanovs samen met hun bedienden en lijfarts begraven in één graf.

Het is vreemd om zien dat zelfs op het graf van Peter 3 nog een recente rouwkrans ligt met groeten uit Sleeswijk-Holstein.

We rijden de volledige citadel rond en keren dan langzaam via hetzelfde park terug waar we een prachtig restaurant vinden. Ongelooflijk lekker en belachelijk goedkoop (behalve de drank dan die ongeveer de helft van de rekening uitmaakt en dat voor een paar pintjes).

St. Petersburg

Het is prachtig weer deze morgen en na ons ontbijt stappen we langs de kanalen van de oude admiraliteit en Novaya Gollandiya (Nieuw Holland) naar de Neva. Via de oevers van de Neva komen we zo aan het admiraliteits-gebouw en uiteindelijk aan het Winterpaleis.

Het is ondertussen snikheet en we besluiten een boottocht te maken door de kanalen van St. Petersburg.

Omdat we toch moeten wachten op een afvaart waar ze ook in het Engels uitleg geven hebben we nog tijd om wat info in te winnen over het Hermitage en zeker nog tijd om in Kafe Rasputin iets te gaan eten.

De boottocht valt eigenlijk beter mee dan verwacht en duurt dan ook meer als een uur.

De uitleg verstaan we niet altijd maar toch genoeg om ons een beetje een beter beeld van de stad te kunnen vormen.

Omdat het eigenlijk gewoonweg te warm is lopen we langs de kanalen terug naar ons hotel. Onderweg springen we binnen in ‘Au Pont Rouge’, een prachtige winkel met veel te dure kleren en leuke hebbedingetjes. Maar wij komen enkel voor het gebouw natuurlijk….

Achter St. Isaac’s kathedraal vinden we een ‘shortcut’ naar ons hotel door een lang park waar het best wel koel is. We schuilen de rest van de namiddag voor de grote hitte om pas tegen de avond terug buiten te komen.

Met de fietsjes gaan we nog het één en ander bekijken dat we deze middag met de boot zijn gepasseerd om nadien over de schouwburg iets te gaan eten.

Ondertussen is het donker genoeg om de mooi verlichte oevers van de Neva nog eens te gaan bekijken samen met het vuurwerk. We steken de Neva over en fietsen zo tot aan het Winterpaleis waarna we in het donker, zonder lichten aan onze fiets door het drukke verkeer naar ons hotel terugkeren.

Naar St. Petersburg

Deze nacht is er heel wat volk bijgekomen op ‘onze’ parking en de meesten vertrekken ook weer ’s morgens vroeg (de één al stiller dan de ander….). We staan niet echt vroeg op en genieten tijdens ons ontbijt van het prachtige zicht dat we hebben. Fietje beslist om nog te gaan zwemmen, we hebben alle tijd van de wereld want zo ver moeten we niet meer rijden tot St. Petersburg.

Voor we doorrijden naar St. Peterburg houden we halt in Veliki Novgorod, de oudste ‘stad’ van Rusland. We kunnen de Mog parkeren voor het Kremlin dat we willen bezoeken.

We hadden gedacht hier iets te kunnen eten maar er staat in het Kremlin zelf zelfs geen stalletje met drinken en het is echt warm vandaag.

Uiteindelijk spenderen we meer tijd van verwacht in Novgorod zodat we toch nog redelijk laat toekomen in St. Petersburg. Het verkeer is zeer te doen maar de miljoenen verkeerslichten daarentegen. Gelukkig heeft Fietje reeds gezorgd voor een hotelletje dat redelijk centraal ligt. We kunnen de mog binnen parkeren (al is het niet met de volle goesting van de parkeerplaatsbeheerder en eigenlijk blokkeren we de volledige parking, niemand kan er nog via de uitgang uit, behalve wij dan 😉

Omdat het zo laat is besluiten we in het hotel te eten en niet te laat ons bed op te zoeken.

Weg uit Moskou

Vandaag vertrekken we echt wel uit Moskou. Friedl komt afscheid nemen voor hij naar de stad vertrekt en ook Martin is op tijd wakker om afscheid te komen nemen. Voor we vertrekken zetten we de wagens nog eens allemaal op een rijtje gewoon om het verschil in grootte te kunnen zien.

Eenmaal Moskou uit krijgen we te maken met een fenomeen dat we al lang niet meer hebben gezien : ‘de tolweg’. Naast de M10 van Moskou naar St. Petersburg is men bezig met de M11 aan te leggen. Een echt snelweg, maar deze moet wel nog afbetaald worden. Wat een plezier om op te rijden, geen putten en bulten en vooral weinig verkeer.

We rijden op automatische piloot op zulke wegen natuurlijk en als het mijn beurt is om co-piloot te spelen val ik gewoon in slaap. Hierdoor missen we de afslag naar onze slaapplaats die Friedl ons had getoond. Er zijn helaas zeer weinig afslagen voorzien op deze weg en onze GPS geeft dan ook aan dat we een serieuze omweg zullen moeten maken maar er is geen alternatief.

 

 

Al snel zijn we blij dat we deze omweg hebben moeten maken. We rijden door een natuurpark en passeren een paar ‘dorpjes’ die vooral uit datsjas bestaan.

Als we uiteindelijk onze slaapplaats vinden weten we onmiddellijk dat Friedl het bij het rechte eind had. Dit is een wondermooie plaats. We hebben zicht op het klooster dat weerspiegelt in het water van het meer.

Voor we eten bezoeken we eerst nog het klooster en als de avondmis begint besluit ik om toch eens binnen te gaan kijken. Opnieuw ben ik betoverd door de prachtige gezangen van het amateur koortje dat telkens antwoord op wat de priester al zingend zegt.

Na het eten wordt het klooster dan ook nog eens verlicht wat het geheel nog mooier maakt.